Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES) w opinii CCMI/250, przyjętej na sesji plenarnej 18-19 lutego 2026 r., wskazał produkcję baterii sodowo-jonowych jako szansę na wzmocnienie autonomii strategicznej UE. Dla branży recyklingu to zapowiedź nowych wyzwań.

Dlaczego sód?

• Dostępność surowca. Według opinii EKES sód stanowi ok. 2,9% skorupy ziemskiej, podczas gdy lit zaledwie ok. 0,0021%.
• Niższe koszty. EKES, powołując się na Międzynarodową Agencję Energetyczną (IEA), wskazuje, że do 2030 r. koszt baterii sodowo-jonowych może spaść do ok. 50 USD/kWh, wobec ok. 100 USD/kWh dla obecnych baterii LFP.
• Mniejsza zależność od surowców krytycznych. Technologia sodowo-jonowa nie wymaga litu, a wiele rozwijanych chemii tych ogniw obywa się także bez kobaltu.

Europa a globalny rynek baterii

Opinia przypomina, że w 2030 r. Chiny mogą odpowiadać za ok. 70% światowej produkcji baterii, czyli ponad 6200 GWh. Dlatego EKES postuluje wzmocnienie koordynacji działań w ramach Europejskiego Sojuszu na rzecz Baterii, tak aby Europa mogła zbudować własne kompetencje także w technologii sodowo-jonowej.

Co to oznacza dla recyklingu?

Upowszechnienie baterii sodowo-jonowych zmieni strumień zużytych baterii trafiających do recyklerów. Ogniwa te zawierają mniej cennych metali niż baterie litowo-jonowe z niklem i kobaltem, przez co ekonomika ich recyklingu będzie inna. Recyklerzy będą musieli dostosować technologie, a system rozszerzonej odpowiedzialności producenta powinien zapewnić finansowanie zbiórki i przetwarzania także tych baterii.

Wastes Service Group śledzi rozwój nowych chemii ogniw i przygotowuje się na zmiany w strumieniu odpadów. Dziś zajmujemy się m.in. recyklingiem baterii litowo-jonowych oraz ich bezpiecznym przechowywaniem i transportem.